หากคุณต้องออกจากที่ทำงาน ที่ทำมานานเกินครึ่งชีวิต จะทำยังไง?

ช่วงเดือนที่ผ่านมา เหมือนอะไรหลายๆ อย่าง รอบตัวผมจะเปลี่ยนไป

หากตัวเราเอง ลาออกจากที่ทำมาเกือบ 30 ปี ตอนที่ต้องจากกันกับเพื่อนร่วมงาน จะพูดยังไงกับเพื่อนร่วมงาน?

เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง กับที่บ้านผมเอง คนงานที่บ้านผมคนนึง ที่ทำงานให้ที่บ้านมานานมากๆ ก่อนผมเกิดประมาณ 2 ปี เพิ่งทำงานวันสุดท้ายไปเมื่อสิ้นเดือนกันยาที่ผ่านมา สาเหตุมาจากความไม่พอใจในการทำงาน คือทะเลาะกับแม่ผม ซึ่งเป็นนายจ้างบ่อยนั่นเอง

ผมไม่มีโอกาสได้คุยกับเจ็กคนนี้เท่าไหร่นัก ตั้งแต่ตัวเองทำงาน ก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกับเขาเท่าไหร่ (แต่ผมก็นับถือเขาเหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึง เพราะความที่อยู่กันมานาน เลี้ยงผมมาตั้งแต่เล็กๆ นั่นแหล่ะ) จึงไม่รู้ว่าทางเขาคิดอย่างไร แต่น้องชายผม โทรไปคุยกับเขา เขาก็ไม่ได้พูดอะไรนัก
แต่จากที่คุยกับแม่ แม่เล่าให้ฟังว่าเจ็กคนนี้ น่าจะอิจฉาเด็กที่เพิ่งเข้ามาทำงานที่ร้านได้ 2 ปีก่อนนั่นเอง แนวๆว่า แม่ผมให้ความสำคัญกับเด็กที่มาใหม่มากกว่า จึงได้พยายามที่จะเรียกร้องความสนใจ ด้วยการทำงานไม่ค่อยดี โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามันจะให้ผลตรงกันข้าม กลายเป็นการมีปากมีเสียงบ่อยขึ้นๆ และลงท้าย ก็ทนไม่ไหว ขอลาออกจากงาน

ทีแรก แม่เสนอให้เขาพักงานเฉยๆ เดือนนึง และได้เงินเดือน แต่เขาไม่ยอม และขออยู่ต่ออีก 1 เดือน ในวันสิ้นเดือนสิงหาคม ทีแรก แม่ก็คุยกับผมแนวๆ ว่า เขาคงยังหาที่ทำงานใหม่ไม่ได้ ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ หรอกครับ คนอายุ 40 กว่าๆ เริ่มงานที่ไหนก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แถมวุฒิการศึกษาของแกก็ไม่สูง เงินเก็บก็ไม่ค่อยมี (เพราะสาเหตุทางบ้าน) มันคงเป็นเรื่องที่ลำบากมาก โดยส่วนตัวแล้ว ไม่อยากให้ออก ถ้าเป็นไปได้ ก็ไม่อยากให้บ้านเราต้องขาดคนที่รู้จักกันมานานไป

จนกระทั่ง สิ้นเดือนกันยายนที่ผ่านมา เจ็กแกตัดสินใจว่า "ออก" ซึ่งแม่ผมก็ไม่ได้ค้านอะไร ด้วยสาเหตุที่รู้ๆกันอยู่ จนกระทั่ง ตอนปิดร้าน
แม่ตั้งใจจะให้เงินก้อน กับเขาไปก้อนนึง เพื่อเอาไปใช้ตั้งตัวในวันที่เขาออกจากงานไป (จริงๆ กะว่าวันนึงที่เลิกทำร้านแล้ว จะให้) แม่รอจังหวะที่เขาจะออกจากบ้านไป รอจังหวะที่เจ็กแกจะมาบอกลา และบอกกล่าวอโหสิกันในเรื่องต่างๆ ตลอดระยะเวลาหลายสิบปีที่ร่วมงานกันมา

"ซ่อ อั๊วไปแล้วนะ" แล้วก็หิ้วของออกไป โดยไม่ได้กลับมามองผมและแม่อีกเลย

แบบว่าอึ้งกันไปตามๆกัน "-_- แม่ไม่แปลกใจ เพราะรู้อยู่แล้วว่าคนๆนี้ ไม่มีเยื่อใยกับใครหรอก แต่ผมสิ อึ้งไปเลย ไม่คิดว่าคนที่อยู่กันมานานขนาดนี้ ตอนจากกัน จะจากกันไปแบบไม่มีคำพูดใดๆ เลยสักคำ (หรือเพราะอัดอั้นตันใจขนาดหนักก็ไม่รู้ "-_-)

ก็ถือว่าจบเรื่อง ของคนๆหนึ่ง ที่อยู่คู่กับร้าน "สันต์ชัย" มานาน หลังจากนี้ คงจะได้เห็นอะไรใหม่ๆ เพราะเนื่องจากน้องชายผม ที่กำลังจะกลับมาทำงานที่บ้านพร้อมเตรียมตัวไปเรียนต่อในเดือนหน้า น่าจะสร้างสีสรรใหม่ๆ ให้แก่ร้านของเราครับ